In de Duitse hoofdstad Berlijn was Tegel luchthaven lange tijd het belangrijkste vliegveld voor passagiers. Het was een centrale knooppunt in de luchtvaartsector van Noord-Duitsland en had een aanzienlijke impact op het regionale en internationale reisverkeer. Hoewel Tegel in 2020 definitief is gesloten en is vervangen door het nieuwe Berlijn Brandenburg Airport (BER), is het nog steeds interessant om in te gaan op de geschiedenis, structuur, verkeer en infrastructuur van Tegel, zowel voor professionals in de bouw- en renovatiesector als voor particulieren en reizigers. In deze bijdrage worden de technische en operationele aspecten van Tegel luchthaven besproken, gebaseerd op betrouwbare bronnen.
Inleiding
Tegel luchthaven was een historisch belangrijk vliegveld dat gevestigd was in de noordwestelijke buitengewesten van Berlijn. Het was een van de drie vliegvelden in de stad, naast Schönefeld en het kleinere Tempelhof. Tegel had een strategische positie in de Duitse luchtvaartgeschiedenis en groeide aanzienlijk in het tweede deel van de twintigste eeuw. In 2020 werd het officieel gesloten en door het nieuw geopende Brandenburg Airport vervangen. In deze tekst geven we een overzicht van de infrastructuur, verkeer, toegankelijkheid en geschiedenis van Tegel luchthaven, waarbij we uitsluitend afhankelijk zijn van de in de bronnen gegeven informatie.
Geschiedenis van Tegel Luchthaven
Tegel luchthaven werd officieel geopend in 1930 door Rudolf Nebel. Het was aanvankelijk bedoeld als een klein vliegveld voor sport- en recreatievliegtochten. Na de Tweede Wereldoorlog, tijdens de Berliner Blockade in 1948, werd Tegel een strategisch belangrijk vliegveld. De Duitse regering begon toen aan de bouw van een 2400 meter lange start- en landingsbaan, die destijds de langste in Europa was. De eerste vliegtuigen landden op Tegel op 5 november 1948, binnen twee maanden was de baan volledig klaar.
Tijdens de koude oorlog was Tegel een van de belangrijkste vliegvelden voor West-Duitsers om toegang te krijgen tot West-Berlijn. Tempelhof was een tweede toegangspunt, maar Tegel nam geleidelijk de leidende positie in, met een grotere capaciteit en meer vluchten. In de jaren 2000 bereikte Tegel zijn piek met bijna 12 miljoen passagiers in 2005, een groei van 4,5% ten opzichte van 2004.
Structuur en Terminalopzet
Tegel luchthaven had een unieke zeshoekige hoofdterminal (terminal A), die gelegen was op een centrale positie. Rondom deze zeshoekige structuur waren meerdere terminals verbonden, waaronder terminal B, C, D en E. De terminal was ontworpen om passagiers korte afstanden te laten afleggen, een voordeel dat bijdraagt aan efficiëntie in het luchthavenverkeer.
In het midden van de hoofdterminal bevond zich een parkeergarage, die bedoeld was voor korte verblijven. Voor langer parkeren waren de parkeergarages P1 en P2 beschikbaar. De parkeerkosten waren als volgt:
- Kort parkeren in de centrale garage: 1 euro voor het eerste kwartier, 2 euro per volgend kwartier.
- Lang parkeren in P1 en P2: 4 euro voor het eerste uur, 2,50 euro per uur daarna.
- Weekparkeren in P1 of P2: 95 euro voor één week, 155 euro voor twee weken.
Deze parkeerstructuren maakten het voor reizigers en werknemers mogelijk om hun auto op korte of lange termijn te parkeren, afhankelijk van hun behoefte.
Toegankelijkheid en Vervoer
Tegel luchthaven had een uitgebreid netwerk aan openbaar vervoer, waardoor het makkelijk bereikbaar was uit het centrum van Berlijn. De luchthaven lag iets buiten het stadscentrum, maar reizigers konden snel en efficiënt terechtkomen via verschillende opties:
- Bus TXL: Deze bus reist in ongeveer 30 minuten naar Mitte / Unter den Linden en kost 4,10 euro.
- Bus X9 en 109: Deze routes reizen naar Charlottenburg / Zoologischer Garten in 30 minuten, voor 2 euro.
- Taxi: De basisprijs was 2,50 euro, plus 1,50 euro per kilometer. Een rit naar het centrum kostte ongeveer 20 euro.
- BVG Routeplanner: Reizigers konden de snelste route bepalen via de BVG applicatie of website.
Het vervoerssysteem was uitgebreid en betaalbaar, wat het voor reizigers makkelijk maakte om vanaf het vliegveld naar hun bestemming te reizen. De luchthaven had ook een parkeergarage met shuttlebussen voor degenen die verder van het centrum woonden.
Vliegtuigmaatschappijen en Vluchten
Tegel luchthaven was een hub voor verschillende luchtvaartmaatschappijen, waaronder KLM, Lufthansa, EasyJet, Eurowings en Brussels Airlines. Dit maakte het vliegveld een belangrijk knooppunt voor zowel nationale als internationale reizen. In 2020 was Tegel officieel gesloten en vervangen door Berlijn Brandenburg Airport. De overgang was voorbereid om zowel reizigers als luchtvaartmaatschappijen te ondersteunen. De vluchten die vroeger vanaf Tegel vertrokken, zijn nu verdeeld over de terminals van het nieuwe vliegveld.
Verkeer en Capaciteit
In 2005 verwerkte Tegel ongeveer 12 miljoen passagiers, wat een aanzienlijke groei vertoonde t.o.v. 2004. Dit betekent dat het vliegveld een groei van 4,5% per jaar had in die periode. De toename in reisverkeer leidde tot de bouw van een tweede langwerpige terminal A1, die extra capaciteit bood. Het centrale gebouw, genaamd ‘Boulevard Tegel’, lag tussen de hoofdterminal en A1 en fungeerde als een hub voor passagiers en bezoeken.
De infrastructuur van Tegel was ontworpen om passagiers snel en efficiënt te verwerken. De zeshoekige terminal en korte wandelingen zorgden voor een snelle doorstroming, wat essentieel is voor een luchthaven met hoge passagiersaantallen.
Beheer en Contactgegevens
Tegel luchthaven werd beheerd door de Berliner Flughafen-Gesellschaft mbH. Het hoofdkantoor was gevestigd in 13405 Berlin, Duitsland. Voor contact had het vliegveld een telefoonnummer, fax en e-mailadres. De IATA-code van Tegel was TXL en de ICAO-code was EDDT.
De organisatie was verantwoordelijk voor het dagelijks functioneren van het vliegveld, inclusief beveiliging, passagiersbegeleiding, vluchtschedulings en infrastructuurbeheer. De gesloten status van Tegel in 2020 betekende dat deze verantwoordelijkheden zijn overgedragen naar het nieuwe Berlijn Brandenburg Airport.
Overgang naar Berlijn Brandenburg Airport
In 2020 werd Tegel luchthaven definitief gesloten en is het vervangen door Berlijn Brandenburg Airport (BER). Het nieuwe vliegveld werd officieel geopend in 2020 en ligt aan de rand van het vroegere Schönefeld-terrein. Het nieuwe vliegveld biedt snellere en efficiëntere verbindingen met het centrum van Berlijn, met een afstand van 27 kilometer. Het heeft drie terminals, twee start- en landingsbanen en is ontworpen om 25,5 miljoen passagiers per jaar te verwerken.
Het nieuwe vliegveld is genoemd naar de voormalige Duitse bondskanselier Willy Brandt. De overgang was een ingewikkelde logistieke uitdaging, waarbij passagiers en luchtvaartmaatschappijen moesten aanpassen aan het nieuwe systeem. De overgang was gepland om zowel de operaties als de reizigerservaring te verbeteren.
Conclusie
Tegel luchthaven was gedurende vele jaren het belangrijkste vliegveld van Berlijn. Het had een strategische positie in de Duitse luchtvaartgeschiedenis en groeide aanzienlijk in de late twintigste en vroege eenentwintigste eeuw. De infrastructuur, verkeer en toegankelijkheid van het vliegveld maakten het mogelijk voor honderdduizenden reizigers om het centrum van Berlijn te bereiken. In 2020 werd Tegel gesloten en vervangen door het nieuwe Berlijn Brandenburg Airport, wat een nieuw hoofdstuk in de luchtvaartgeschiedenis van Berlijn markeerde. Voor professionals in de bouw- en renovatiesector is Tegel een voorbeeld van hoe luchthavenontwikkelingen worden gepland, uitgevoerd en geoptimaliseerd om de behoeften van reizigers en maatschappijen te voldoen.